Zeynep Bektaş


Bakırbaşlarda bir tane, Bekteşlerde yoktu eşi
Herkese yardımcı olmaktı; onun işi, gücü
Kaypak değildi, her zaman tok sözlü idi
O koca evi tek başına evirir, çevirirdi.

Çok çağırır eniştem “Zeyneb”im türküsünü
Giden geri gelmez, Allah versin sabrını
Artık ona adayacak gecesini, gündüzünü
Çaresi yok, söndürecek yangının közünü.

Kiminin halası, kiminin annesi
Kiminin teyzesi, kiminin yengesi
Fethetmiş gönüllerdeki en güzel yeri
Çaresi yok, gitti artık, gelmez geri...

Recep Altun Kaman-Kırşehir