Ramazan Göçmen

© 2010 Kamandan Mektup Var. Tüm Hakları Saklıdır. İzinsiz Kopyalanması, Çoğaltılması ve Kullanılması Yasaktır! 

Fotoğraf karelerinin arkasına şerh düşme gibi bir alışkanlığım olmadığı için, yılını tam hatırlayamadığım, ancak 1979-1982 yılları arasında deklanşöre basılmış bir fotoğraf karesi olduğunu tahmin edebiliyorum.

Fotoğraf çekmek bir sanattır. Bu fotoğrafı çekenin arka planda göstereceği ve işaret edeceği bir olmadığına göre, fotoğrafçı objeye biraz daha yaklaşarak ön taraftaki kuru otları fotoğraf karesine yansıtmasına gerek yoktu. Doğru mu?

Fotoğrafta yer alanları tanıtarak yazıma başlamak istiyorum. Ayaktakilerden sol taraftaki İmam-Hatip Lisesinin hizmetlisi Karkın Yenice kasabasından Güneş Yumuş, onun sağındaki ise Kız Meslek Lisesi hizmetlisi Müderris köyünden Mevlüt Doğan, oturanlardan sol baştaki Halk Eğitimi Merkezi hizmetlisi Kaman Elmaoğlu Mahallesinden Ramazan Göçmen ve hemen onun yanındaki İmam-Hatip Lisesinin memuru ben Recep Altun. Yer Kız Meslek Lisesinin bahçesi, bizim okulda, Halk Eğitimi Merkezi de bu bahçedeki eski  kız sanat okulu binasında müştereken hizmet veriyorduk.

Bu yıllar bambaşka idi. O zamanki tüm Milli eğitim camiası da bu dönemlerin çok güzel bir ortam olduklarını bilirler. Karşılıklı saygı, sevgi ve güven ortamının oluştuğu bir ortamda insan tabi zevkle çalışırdı. Şimdi şöyle bir bakıyorum da, herşey çok değişmiş, daha doğrusu eski çamlar bardak olmuş. 

Bu fotoğraf karesine her bakışımda değişik duygular yaşıyorum. Yaşım genç iken bakarken bir başka değişik ruh hali, orta yaşlara gelince bir değişik, içlerinden kaybettiklerimiz olunca bir değişik ve sonunda eğer yaş 70'e dayanmışsa, gözleriniz artık dolmaya başlar. Bu durum, yaşı gençlere hiçbir şey ifade etmez ama, hele yaş 70'e bir dayansın da işte o zaman görüşürüz.